Supoñemos que esta receita vai chamar a atención de moita xente e máis nestes tempos en que un kebab se converteu nun símbolo pasado de tempos festivos e de recuperacións nocturnas. A cea máis tardía tras troula ou o almorzo de máis adiantado? Sexa o que for, o kebab xa está instaurado na nosa gastronomía rutinaria de rúa desde hai arredor dunha década. Non hai vila sen o seu restaurante turco nin festa sen o parrandeiro que acuda ao kebab na procura da solución a todos os seus meigallos alcólicos.
Aínda que aquí o asociamos, como escribimos, a restaurantes turcos, este alimento é un dos mellores representantes da gastronomía de Oriente Medio. Alí teñen moitas variantes aínda que o nacemento provén da carne espetada.
Iso si, a súa expansión por Europa vén da man do éxodo de turcos a Alemaña a mediados do século XX e hoxe en día hai máis postos de keban en Berlín que en Estabul, por exemplo, aínda que iso como sabemos, depende da comercialización e do éxito en moitas ocasións do foráneo. Reino Unido tamén é un clásico neste tipo de locais. E como mencionabamos ao principio, en Galiza veñen sendo moi habituais desde hai arredor de dez anos ganando un oco nos clásicos da comida rápida e tamén económica, algo que ao noso ver, fai que teña tamén a popularidade que ten. Aquí unha receita caseira, salvando obviamente as distancias co orixinal.

