E chegou o 17 de maio, o Día das nosas letras!! Había xa tempo que pensara en facer algo para un día tan significativo para a Galiza e sabéndomos que Xosé María Díaz Castro é o autor honrado e o territorio co que ficou máis ligado foi Guitiriz, cheguei á conclusión de que a idea dunha torta de Guitiriz, da que xa tiña ganas, sería óptima.
Realmente, este 17 de maio, é un día para aproveitarmos e celebrarmos a enorme valía da nosa literatura, mais tamén da lingua que nolo permite e que nos identifica como o que somos. Para moit@s, Xosé María Díaz Castro será un poeta como @s anteriores, co que cumprir o trámite destes días e posteriormente esquecer. Mais penso que é compromiso obrigado para nós (re)coñecer e valorar as nosas grandes figuras literarias e elevalas como modelo eterno.
Entre tantas actos forzados que se ven nestes días, aquí pretendo facer unha humilde homenaxe gastronómica a quen para min é autor dunhas composicións poéticas dun valor inmenso, alén do coñecidísimo Penélope. Precisamente botei man duns dos seus versos que máis aprecio para esta torta tradicional á que lle demos un toque persoal e poético:
Realmente, este 17 de maio, é un día para aproveitarmos e celebrarmos a enorme valía da nosa literatura, mais tamén da lingua que nolo permite e que nos identifica como o que somos. Para moit@s, Xosé María Díaz Castro será un poeta como @s anteriores, co que cumprir o trámite destes días e posteriormente esquecer. Mais penso que é compromiso obrigado para nós (re)coñecer e valorar as nosas grandes figuras literarias e elevalas como modelo eterno.
Entre tantas actos forzados que se ven nestes días, aquí pretendo facer unha humilde homenaxe gastronómica a quen para min é autor dunhas composicións poéticas dun valor inmenso, alén do coñecidísimo Penélope. Precisamente botei man duns dos seus versos que máis aprecio para esta torta tradicional á que lle demos un toque persoal e poético: