Sábado de recordos, sábado de retorno dixital a ese locus amoenus encarnado na liberdade, ludismo e soños. Hoxe non traemos unha receita senón que facemos unha viaxe atrás no tempo para lembrarmos as merendas que acompañaban as nosas tardes de infancia e as de varias xeracións nas que o Xabarín Club serviu como fío condutor, como símbolo xeracional.
Hai moito tempo que tiñamos en mente este artigo mais foi agora co salto ao Youtube cando lle vimos todas as posibilidades de execución xa que nel deben facer parte gastronomía, deseño e música. Porque si, así eran as horas após a chegada do colexio. Xogo desmedido e despreocupado, tarefas nunha medida que permitían seguíndomos ser libres, e... a merenda. Porque esta era a mellor comida do día. Aquela na que nós eramos quen gobernaba, quen decidía, marcando os elementos, os tempos e a compaña. E esta era dese porco bravo que falaba o mesmo idioma ca nós e que guiaba uns debuxos caralludos que tamén así se expresaban. Dragon Ball, Doraemon, Arale, Hattori o Ninja eran entre outros os nosos acompañantes, aínda que despois tamén o serían para demais nen@s Detective Conan, Candy Candy ou Shin Chan.